سفارش تبلیغ
صبا
زیور حکمت، بی رغبتی به دنیاست . [امام علی علیه السلام]

مسلمان نوشته ها


اصولا کارکردهای لباس چند مورد هستند:

1- حفظ بدن از سرما، گرما، آسیب های محیطی، حشرات و هر گونه آسیب دیگر 

2- پوشاندن عورت ها، زشتی ها، پنهان کردن حجم بدن و دور بودن از لختی اندام ها

3- حفظ شان اجتماعی، جایگاه، منزلت و شخصیت فردی و اجتماعی

4- بهره گیری نمادین، عضویت در گروه های اجتماعی و نمایش تعلق به طیف تفکرات خاص

اینها معمولا چند کارکردی است که پوشیدن لباس برای انسان دارد. از میان همه جانداران، فقط انسان هست که بعلت این کارکردها لباس می پوشد. دیگر جانداران، نیازی به این کار ندارند و در فطرت آنها هم چنین چیزی نیست. و نیز طبیعت تا حدی به آنها امکاناتی داده است که کمبودها را جبران کنند.

قرآن می فرماید: یَا بَنِی آدَمَ قَدْ أَنزَلْنَا عَلَیْکُمْ لِبَاسًا یُوَارِی سَوْءَاتِکُمْ وَرِیشًا: لباس نازل شده است که هم عورتها را بپوشاند و هم زینت باشد. پس آنچه عورت را نمی پوشاند و مخفی نمی کند لباس نیست.

ساپورت چون عورت را نمی پوشاند، بلکه آن را به ظاهری دیگر (و گاه محرک تر) نمایان تر می کند، پس اصلا مصداق لباس محسوب نمی شود.

کسی که ساپورت پوشیده، لباس نپوشیده و برهنه است.



::: شنبه 94/8/2::: ساعت 11:7 صبح


جای شما خالی رفته بودم مراسم دعای عرفه....معمولا این مراسم چون بعد از ناهار هست و طولانی گاهی آدم خوابش می برد! البته من این طوری هستم شما را نمی دانم!! دیدم خواب داره واقعا پیروز می شه، بی خیال دعاخوانی مداح شدم، شروع کردم از اول دعا را خودم خواندن با صدای بلند، ولی سعی می کردم همه را بفهمم.

آقا به مطلب عجیبی برخوردم: در بخش های ابتدایی دعا اشاره می کند: 

«وجودم را با نعمتت آغاز کردى پیش‏ از انکه موجودى قابل ذکر باشم،و مرا از خاک پدید آوردى،سپس در میان صلبها جایم دادى،درحالى‏که از حوادث زمانه و رفت‏ وآمد روزگار و سالها، ایمنى بخشیدى همواره کوچ‏نده بودم از صلبى به رحمى،درگذشته از ایام و قرنهاى پیشین،از باب رأفت و لطف و احسانى که به من داشتى، مرا در حکومت پیشوایان کفر،آنان‏که پیمانت را شکستند،و پیامبرانت را تکذیب کردند،به دنیا نیاوردى،ولى زمانى‏ به دنیا آوردى به خاطر آنچه در علمت برایم رقم خورده بود و آن عبارت بود از هدایتى که مرا براى پذیرفتن آن آماده ساختى»

این مطلب می خواهد بفهماند: درست است که بوجود آمدن انسان از به ارث رسیدن تعدادی صفات و ژن از پدر و تعدادی از مادر و ترکیب تصادفی آنان می باشد، اما این «احتمالات ترکیب» همواره وجود داشته است. دقت کنید: «احتمال» ارزش وجودی داشته است. بوده است. یعنی ما از زمان خلقت آدم وجود داشتیم. در زمان حضرت نوح و همه انبیا وجود داشتیم....فقط ما متولد نشده بودیم اما «بوده ایم». یعنی همه انسانها همیشه وجود داشته اند. فقط بین اصلاب و ارحام در رفت و آمد و انتقال بوده اند. ما که الان زنده هستیم، میان کلی صلب و رحم در اعصار و زمان ها جابجا شده ایم، تا اینکه به خواست خداوند، در این زمان خارج شده و زنده گشته ایم.

جل الخالق

پس حالا که ما همیشه بوده ایم، همیشه هم خواهیم بود. انسان جاودانه است. در آینده هم همه انسانها هستند. فقط شاید جابجا شوند. اگر تک تک انسانها همیشه بوده اند، پس تک تک انسانها تا ابدالدهر هم خواهند بود. لذا روح زنده همه انسانها وجود دارد و قیامت آمدنی است.



::: پنج شنبه 94/7/2::: ساعت 10:56 عصر


یک عکسی توی اینترنت دیدم، نوشته بود غیرت فقط این نیست که ناموست را بپوشانی که نبینند، بلکه این هم هست که به ناموس دیگران نگاه نکنی اگر چه پوشیده نباشد!

کمی خنده ام گرفت. جمله درستیه. اما روحش کمی خرابه:

کسی که پوشیده نباشد و در ملا عام با علم و عمد، خودنمایی کند، من معذرت می خواهم این طوری می گویم، دیگر ناموس کسی محسوب نمی شود که فردی بخواهد به آن احترام بگذارد. فردی نمی خواهد ناموس باشد که از او نگهبانی شود و به او غیرت ورزیده شود. طبعا مورد نگاه های سوء قرار می گیرد چون خودش خواسته است. این کار اگر چه درست نیست، اما دیگر خیانت به ناموس کسی هم نیست. چون نه ناموس دار، می خواهد که او ناموسش باشد و نه خود او دوست دارد ناموس کسی باشد. دوست دارد به قول خودش آزاد باشد.

لذا اگر چه از نظر فردی، به همچین فردی نباید نگاه کرد، زیرا تقوای انسان خدشه دار می شه، اما یک ذره.....حتی یک ذره از زشتی بدون پوشش بیرون آمدن کم نمی کنه. این که فرض بگیریم همه مردم نگاه به یک شبه ناموس بدون پوشش نمی کنند، آیا دلیل می شود به این که بگوییم دیگر گناهی اتفاق نمی افتد، لذا می شود کم پوشش ظاهر شد؟

بدان و یقین بدان، ناموست کم پوشش بیرون بیاید، قطعا مورد نگاه های سوء مریض دلان قرار می گیرد....و مریض دل در جامعه کم نیست....کم هم نمی شود تا زمانی که این ناموس ها بدپوشش بیرون می آیند.

عکس رو باش:

یا علی مدد



::: یکشنبه 94/3/31::: ساعت 2:43 عصر


فرق است ز تکفیر که ظلمات جای اوست

تا دین ما که منبعش الله اکبر است...(مسلمان88)

حالا ببینید هر کس چطور با اسیر خود برخورد می کند:


به جز از علی که گوید به پسر که قاتل من

چو اسیر توست اکنون به اسیر کن مدارا

یادمان باشد....علی از میان ما برود، تکفیری می شویم ها....



::: شنبه 94/3/23::: ساعت 4:56 عصر


موضوعی که بنده را چندروزی است بدجور سوزانده (!) مقایسه جریانات اربعین داخل کشور و در کشور عراق است. آخر من از این مصیبت به کجا شکوه کنم؟ فریاد بدبختی این ملت را با چه زبانی و از چه تریبونی بیان کنم؟ نمی دانم.....

عده ای که فقط و فقط می توان به آنها گفت: «شیعه نمای قالتاق» از چندین روز قبل از اربعین، کرایه اتوبوس را به سمت مرزهای جنوب و غرب کشور «چند برابر» کرده اند. قیمت بلیط های هواپیما به سمت فرودگاه نجف، به 2 میلیون تومان و بیشتر رسید و شرکت های هواپیمایی، بازارسیاه بی سابقه ای راه انداختند. چند نفر با کلاهبرداری های میلیاردی از مردم، بلیط های هواپیمای تقلبی و با تاریخ و زمان جعلی به مردم فروختند....و دقت کنید که همه این اتفاقات ناگوار در «شیعه خانه امام زمان» اتفاق می افتد. بعد اعتراض می کنند که چرا گفته می شود قالتاق؟! آیا اینها قالتاق بازی نیست؟ احساسات پاک ملت در روزهای مانده به اربعین، به سمت حرم سید و سالار شهیدان اباعبدالله الحسین، متمایل شده و دلها همزمان با پاها روانه شده...آنوقت عده ای که متاسفانه کم هم نبودند پیدا شوند و با نام مسلمان و شیعه، این طور کلاهبرداری کنند و به امام حسین ع هم خیانت و در حق او جنایت کنند.

این افراد به حدی پست و رذل هستند که عمل خبیث خود را «توجیه» هم می کنند. انسان چقدر می تواند روح پلید و پول پرست داشته باشد؟

می گویند چون مسافر از شهرهای مرزی به سمت تهران گیر نمی آید، پس ما حق داریم کرایه را دو یا چند برابر بگیریم!!! 30 هزار تومان تهران تا مهران می شود 100 هزار تومان! 45 هزار تومان شیراز تا اهواز (برای سواری) تبدیل می شود به 100 هزار تومان! به این توجیه و بهانه که ما می خواهیم خالی برگردیم....

در جواب این افراد هواپرست باید گفت:

«اتوبوس» خالی برگردد؟ شما ببینید چقدر مسافر در مناطق مختلف جاده در شهرهای مختلف ایستاده اند که حاضرند سوار شوند. آن هم به سمت تهران که خیلی ها برای کار می روند. اتوبوس به راحتی می تواند ولو یک یا چندشهر جلوتر، مسافران خود را تکمیل کند. بعد هم این چه توجیهی است؟ این مگر مشکل مسافران است که برای برگشت مسافر کم است. همین الان از شهر ما شیراز، بسیاری از اتوبوس ها به سمت تهران مسافرانش کم است و در شهرهای جلوتر پر می شود؛ آیا اتوبوس حق دارد پول صندلی های خالی را از ابتدا از مسافران بگیرد؟! آیا عدل و انصاف به انسان اجازه می دهد به صرف اینکه «تقاضا» برای یک مساله ای زیاد است، و عرضه کم، ما چون مردم نیاز دارند و طالب هستند به هر قیمتی خدمت یا جنس خود را بفروشیم؟؟ آیا عدل و انصاف و مروت و معرفت و مردانگی این را اجازه می دهد؟ آیا وجدان - که برخی بویی از آن نبرده اند- به ما اجازه می دهد بازار سیاه به راه بیندازیم؟

تازه آن هم برای اتوبوس هایی که اگر به فرض محال مسیر را خالی خالی هم برگردد، 1200000 حداقل کاسب است. وقتی مسافر مسیر رفت زیاد است، می تواند مرتب مسیر را پرکند و برگردد و سودش هم در مدت زمان کمتر، طبعا بیشتر خواهد شد. اما هیهات از تسویل نفس و شیطان که بر روح بعضی افراد واقعا مسلط است. حب پول های کاغذی برخی را واقعا از همه شئون انسانیت به زیر کشیده...این فرد به راحتی در مقابل پول سجده خواهد کرد!

ای کاش اسم این افراد هیچگاه شیعه نبود....ای کاش هرگز اسمی از امام حسین و عاشورا و کربلا نمی برد...که اگر کافر بود، یا حداقل مسیحی بود، این طور خنجر از پشت به امام حسین ع نمی زد...آه از غریبی اهل بیت.

بعد ببینید چگونه شیعیان در عراق، در یکی از موکب ها در عراق فقط روزانه 4 راس گاو، کشته می شود و بعنوان کباب به زائران امام حسین مجانی داده میشود! چطور التماس می کنند که مردم غذایشان را بخورند....چطور التماس می کنند که شب در منزلشان بخوابند....چطور پای زائران را ماساژ می دهند و هرکسی با هر چیزی می تواند کمک می کند. 

بله...ما شیعه ایم و آنها هم شیعه اند



::: دوشنبه 93/9/24::: ساعت 7:12 عصر


«زمانه عجیبی است! برخی مردمان امام گذشته را عاشقند ، نه امام حاضر را...میدانی چرا؟ امام گذشته را هرگونه بخواهند تفسیر میکنند اما امام حاضر را باید فرمان برند! و کوفیان عاشورا را اینگونه رقم زدند...» (شهید آوینی)

برخی از مردم که ادعای شیعه بودن می کنند، ظاهر شیعه دارند، عمل عبادی شان مانند شیعیان است، (شاید مثل من!) امام شهید را گریه کن هستند، امام مظلوم را سینه زن هستند، امام غریب را ناله ها می کنند؛ یعنی برای امام حسین ع خوب کار می کنند، حتی خوب اشک می ریزند، اما امام حسین را همچنان «شهید» می خواهند. در نظرشان امام حسین باید همچنان شهید، غریب و مظلوم بماند و ما همچنان بر ایشان گریه کنیم و ناله بزنیم تا حاجاتمان برآورده شود. به قول شهید مطهری، دستگاه حسینی را برخی شرکت بیمه می دانند: «اباعبدالله برای مبارزه با گناه قیام کرد، نه اینکه قیام کرد تا سنگری برای گنهکاران باشد، یعنی حسین ـ علیه السلام ـ شرکت بیمه تأسیس کرده باشد، آن هم بیمه گناه، شما بر من اشک بریزید من نیز گناهان شما را جبران می کنم، حال هر چه می خواهید باشید، ابن زیاد باشید یا عمر سعد.». 

باعث تاسف است که برخی فقط گریه کن خوب هستند نه یاور خوب! 

حال در مورد امام زمان عج هم همین طور است. برخی امام غایب را مامومند. برای برخی امام زمان آن کسی است که باید غایب باشد و ما برای ظهور و تعجیل در فرجش دعا بکنیم. اما اگر بیاید ندای هل من ناصر سر دهد، قل الدیانون! شاید عده ای آرزو کنند که ای کاش هرگز برای ظهور امام زمان عج دعا نکرده بودیم. ای کاش هرگز امام نیامده بود!! بله. همین مضمون در حدیث هم وارد شده است: الإمامُ الباقرُ علیه السلام :لَو یَعلمُ النّاسُ ما یَصْنعُ القائمُ إذا خَرجَ لأَحَبَّ أکثرُهُم أنْ لا یَرَوهُ، مِمّا یَقتُلُ مِن النّاسِ ··· حتّى یقولَ کثیرٌ مِن النّاسِ: لیسَ هذا مِن آلِ محمّدٍ! و لو کانَ مِن آلِ محمّدٍ لَرَحِمَ!- امام باقر علیه السلام :اگر مردم مى دانستند که هرگاه قائم قیام کند چقدر از مردمان [ظالم ]را مى کشد بى گمان بیشترِ آنان دوست داشتند که او را نبینند ··· چندان که بسیارى از مردم مى گویند: او از خاندان محمّد نیست. اگر از خاندان محمّد بود رحم مى کرد.

کسانی (مثل من!) که فقط اللهم عجل لولیک الفرج گو هستند و برای تعجیل در امر ظهور و فرج کاری نمی کنند، امثال همان کسانی هستند که در زمان امام رضا ع خود را جزو شیعیان می دانستند: 

«امام رضا علیه السلام وقتی مصیبت های امام حسین علیه السلام و یارانش را بیان می کرد، به جای ایشان، کلمه ما را به کار می برد: «این امّت جفاکار، خون ما را حلال و احترام ما را ضایع و اهل بیت ما را اسیر کردند و خیمه های حرم ما را سوختند و اموال ما را به غارت بردند و هیچ حرمتی از برای رسول اللّه صلی الله علیه و آله در حق ما لحاظ نکردند.»(23) در روایت معروف «سلسلة الذهب» نیز امام رضا علیه السلام در نیشابور شرط وارد شدن به قلعه توحید و ایمن ماندن از عذاب را پذیرفتن امامت خویش بیان می کنند.» آیا به نظر شما این خیل جمعیت به قول خود شیعه، و مشتاق یک حدیث از پیامبر، که گفته شده 24000 قلم به دست آنجا حدیث را نوشتند، به نظر شما اگر اینها واقعا شیعه بودند....می گذاشتند امام معصوم را مامون ملعون در غربت آنگونه به شهادت برساند؟

اینها کسانی بودند که به امام فقط می گفتند که: حاج آقا...استفاده کنیم از کلامتون....التماس دعا....از محضرتون، از چهره نورانی تون فیض ببریم و مستفیض بشیم...اینها فقط آمده بودند امام را «زیارت» کنند نه «اطاعت». 

چرا ما فقط دنبال حرم و ضریح و بارگاه «امام» می گردیم و از آن فراتر نمی رویم؟ چرا ما فقط آرزوی خود را «کربلا»ی حضرت بیان می کنیم نه «رکاب» حضرت؟

از مصادیق یاری حضرت، چیست؟ گران فروشی نکردن و گران خری نکردن. گران خری چرا نه؟ چون گرانی را تثبیت می کند و به فقرا ظلم می شود. جنس گران خریدن، کمک به فساد فاسد است. اعانه بر اثم است. 

از مصادیق دیگر یاری حضرت چیست؟ مثلا اینکه اضافی مال خود را حداقل قرض الحسنه دهیم. ملیونها میلیون در محرم و صفر خرج غذادادن و نذری دادن برای امام حسین ع می شود. اگر چه خوب است، اما چه مشکلی از مشکلات جامعه را حل می کند؟ آیا رفع حاجت و مشکلی کردن آن هم به صورت قرض، بهتر نیست؟

از مصادیق دیگر چیست؟ نان را به نرخ روز نخوریم. اگر فروشنده هستیم، جنس را مطابق درصد سود و قیمت خرید بفروشیم نه مطابق تورم روز جامعه. دزدی نکنیم، کم فروشی نکنیم، انصاف و عدل داشته باشیم .....

خدا به ما رحم کند که از مصادیق افرادی نشویم که در وصفشان گفته شد: شیعه نمای قالتاق!




::: شنبه 93/9/22::: ساعت 10:44 صبح


دوستان، دوستان...

از مهم ترین مراحل تهاجم نرم دشمن به ما، این استراتزی است که «ما باید کاری کنیم که جامعه هدف درجا بزند، تحمیق و استحمار شود، کودن و خر شود، ذهنش را اسیر کنیم، فکرش را ببندیم، نگذاریم خلاقیت داشته باشد، ذهنش را منحرف به امور جذاب کنیم و از راه پیشرفت باز داریم»

مهم ترین ابزار دشمن برای تحقق این استراتژی مهم و اساسی، ترویج محتوای سکس و روابط جنسی متعدد و بی حد و حصر است. محتوای جنسی و شهوانی و به اصطلاح غربی، اروتیک در رسانه های غربی و فضای مجازی، مهم ترین ابزار تحمیق و استحمار است. هر کس که با این محتوا به وفور سر و کار داشته باشد، به وضوح این مطلب را درک خواهد کرد.

به خدا قسم که می خواهند جامعه ما را با ترویج محتوای سکس، خر کنند. اما بدانند:.....

این ملت دست شوم و پلید دشمنش را خوانده و اسیر تلاش های مذبوحانه غرب در تحمیق ملت های مسلمان نخواهد شد و جوانان مومن و انقلابی، توجهی به این محتوای پلید در رسانه ها نخواهند کرد و با قدرت راه پیشرفت را طی خواهند کرد.



::: پنج شنبه 93/9/20::: ساعت 10:13 عصر


به دنبال ماجرای اختلاف در برداشت از لفظ کلام شهید مطهری، و جنجال رسانه ای که بر سر کلام آقای دکتر رحیم پور ازغدی ایجاد شد، به نظر می رسد باید ریشه این جریان را بررسی کرد.

اصل ماجرا: آقای رحیم پور در جلسه ای با حضور روحانیون به انتقاد از فساد درون مردم شیعه پرداخت: لینک و کلام خود را مستند به فرمایش استاد مطهری کرد. خصوصا لفظی که شهید مطهری در مورد برخی شیعیان به کار برده بود که اینها «قالتاق» هستند. سپس موج انتقادها و اعتراض ها علیه آقای رحیم پور شروع شد. مهم ترین آنها شخصی بود به نام آقای رسول جعفریان که مقاله ای در انتقاد به ایشان نوشت و در فضای مجازی منتشر کرد.

اما واقعیت ماجرا چه بود؟

اصل کلام استاد شهید مطهری: 

«این فکر که هر صد سال یک مجدّد باید ظهور کند زمینه را مساعد کرد براى قبول یک فکر دیگر که گفته شد هر هزار سال یک نفر ظهور خواهد کرد، و مستمسک واقع شده است براى فرقه‏هاى گمراه. آن مرد شاعر مى‏گوید:
به هر الفی الف قدی برآید / الف قدم که الف آمدستم
این هم داستانى دارد که هزار سال یک بار یک نفر باید پیدا بشود، یک شخص در سر هزار سال باید پیدا بشود. این هم در فلسفه ایرانیهاى قدیم و هندیها باز ریشه‏اى دارد. در فلسفه ایرانى و هندى یک فکرى بوده براساس طبیعیات قدیم که اولا آن طبیعیات غلط بوده و تازه از آن طبیعیات هم استنتاج این فکر غلط است.
شیخ اشراق آن را در فلسفه اسلامى وارد کرد. حاجى سبزوارى در منظومه نقل مى‏کند به صورت «قیل»
قیل نفوس الفلک الدوار / نقوشها واجبه التکرار
اصطلاحاً در فلسفه مى‏گویند «دَوْر و کَوْر». گفتند در هر چند هزار سال یک بار همه چیز عالم تجدید و تکرار مى‏شود، همه چیز نو مى‏شود، منتها شبیهش؛ شبیه هر فردى یک فرد پیدا مى‏شود، شبیه هر محیى و مصلحى یک محیى و مصلحى پیدا مى‏شود، شبیه همه حوادث از نو پیدا مى‏شود. ولى آنها گفتند در هر بیست و پنج هزار و دویست سال یک بار حوادث عالم تکرار مى‏شود، روى حساب اینکه گردش یک دور فلک ثوابت این قدر است. بعد این اندیشه افتاد به دست بعضى از خیالباف‌هاى اسلامى. آمدند با آیات قرآن آنها را تطبیق بکنند، گفتند قرآن مى‏گوید: وَ انَّ یَوْماً عِنْدَ رَبِّکَ کَالْفِ سَنَهٍ مِمّا تَعُدّونَ. پس هر روز از روزهاى الهى هزار سال است و چون هر سال سیصد و شصت روز است، پس هر سال الهى هم مساوى است با سیصد و شصت هزار سال، پس یک دوره عالم سیصد و شصت هزار سال است.
عالم یک دوره سال خودش را در این مدت طى مى‏کند، بعد نو مى‏شود. این هم یک اندیشه است.
البته سخن مهملى است. اما از ضلالت، ضلالت برمى‏خیزد. اینها را مى‏گویم چون اینها جزء سمومى است که در افکار ما رخنه کرده. باید اینها را طرد بکنیم. تا اینها را طرد نکنیم و از فکر خودمان بیرون نریزیم هیچ وقت فکر ما زنده نمى‏شود.
بعد یک عده گمراه‏کن و مُضِلّ هم آمدند آن آیه دیگر را که مى‏فرماید: یُدَبِّرُ الْامْرَ مِنَ السَّماءِ الَى الْارْضِ ثُمَّ یَعْرُجُ الَیْهِ فى یَوْمٍ کانَ مِقْدارُهُ الْفَ سَنَهٍ مِمّا تَعُدّونَ (که در سوره الم سجده است) یعنى «فرمان را از آسمان به زمین نازل مى‏کند، سپس به سوى او بالا مى‏رود در روزى که مساوى است با هزار سال شما» این آیه را این طور معنى کردند که در هر هزار سال یک بار کار مردم به وسیله انبیا تجدید و تدبیر مى‏شود.
گفتند تدبیر کردن یعنى تجدید کردن به اینکه یک پیغمبرى مثلًا بیاید در روزى که مقدارش هم هزار سال است، پس هر هزار سال یک بار یک نفر خواهد آمد.
بعد از این و در اثر این، چه گمراهى بزرگى در عالم تشیع پیدا شد! یک عده از مردم از دین جدا شدند به واسطه همین افکار مفت و مزخرف.
نه آقا! ما همچو چیزى نداریم که صد سال یا هزار سال یک بار یک نفر باید ظهور کند. فقط درباره یک نفر هست که آن هم در این سطح نیست، در سطح دیگرى است، جنبه جهانى دارد نه اینکه مخصوص به عالم شیعه باشد، و آن وجود مقدس حضرت حجت علیه السلام است. ایشان مربوط به همه عالَم‏اند. آنهایى که شنیده‏اید در منبرها مى‏گویند بیاید یک مشت شیعه را نجات دهد، یک مشت شیعه دروغ است. یک مشت شیعه که قالتاق‏ترین مردم دنیا هستند امام زمان علیه السلام حامى اینها نیست.
او مصلح کلّ عالم است. درباره او هم ما هیچ حق نداریم به اینکه وقت معین کنیم، حساب بکنیم چند سال دیگر، ده سال دیگر، از این حساب ابجدهایى که هر روز مى‏کنند. یک دفعه مى‏آیند آیه «انَّ الْارْضَ لِلَّهِ یورِثُها مَنْ یَشاءُ»
 و یک وقت آیه «وَ لَقَدْ کَتَبْنا فِى الزَّبورِ مِنْ بَعْدِ الذِّکْرِ انَّ الْارْضَ یَرِثُها عِبادِىَ الصّالِحونَ».
 را حساب مى‏کنند که مثلًا در فلان سال حضرت ظهور مى‏کند. از اینها بترسید و تکذیب بکنید که: کَذِبَ الْوَقّاتونَ. هیچ کس هم در دنیا، نه ما و شما و نه هیچ مصلح دیگرى نمى‏تواند ادعا بکند که من مى‏خواهم آن کار را انجام بدهم. او بالاتر از این است.
به قول یک نفر مرد دانشمند: یک وقت است که ما مى‏خواهیم حیاط خودمان را روشن بکنیم و یک وقت منتظریم دنیا روشن شود. روشن شدن دنیا در اختیار بنده و شما نیست، حساب دیگرى دارد، خورشیدى باید طلوع بکند تا همه عالم روشن بشود. آنچه وظیفه ما و شماست این است که خانه خودمان را روشن بکنیم، خیابان خودمان را روشن بکنیم، شهر خودمان را روشن بکنیم، کلبه خودمان را روشن بکنیم؛ اما آن مطلب بیرون است از این حسابها.»
در جای دیگری استاد مطهری می فرمایند:
«شخصى آمد خدمت امیرالمؤمنین على علیه السلام؛ یک لبخندى زد، عرض کرد: «یا امیرَالمؤمنین! انّى احِبُّکَ» من تو را دوست دارم. فرمود: وَلکِنّى ابْغِضُکَ‏ اما من تو را دشمن دارم. (نفرمود دروغ مى‏گویى، چون راست مى‏گفت، دوست هم داشت.)

 

گفت: چرا؟ فرمود: براى فلان کارت. فلان‏کس احتیاج داشت به تعلیم قرآن و بر تو واجب بود که آن را به او یاد بدهى، از او پول گرفتى.
بنابراین هیچ منافاتى نیست که ما على را دوست داشته باشیم اما عمل ما طورى باشد که على ما را دشمن داشته باشد. امام صادق علیه السلام فرمود: کونوا لَنا زَیْناً وَ لاتَکونوا عَلَیْنا شَیْناً شما شیعیان اسباب افتخار ما ائمه باشید، زیور ما باشید، مایه ننگ و عار و خجلت و شرمندگى ما نباشید؛ یعنى طورى باشید که در میان سایر مسلمانان نمونه‏هایى از تقوا و پاکى و درستى باشید. فرمود: طورى باشید که وقتى مردم شما را مى‏بینند بگویند رَحِمَ اللَّهُ جَعْفَراً خدا بیامرزد امام جعفر صادق علیه السلام را،
چه شیعیان خوبى درست کرده. وَ لاتَکونوا عَلَیْنا شَیْناً مایه ننگ و عار ما نباشید. شما وقتى که اخلاقتان، بازارتان، روحیه و کردارتان برخلاف اسلام است، اسباب خجلت و شرمندگى و سرافکندگى ما خواهید بود. دیگر از این بهتر [مى‏توان گفت؟!] آن، بیان قرآن؛ آن، سخنان پیغمبر که قبلًا برایتان عرض کردم، این هم سخنان امام جعفر صادق علیه السلام. از این بالاتر چه مى‏شود گفت؟! ولى مگر ممکن است ما از خر شیطان پایین بیاییم؟! مى‏گوییم فقط ما مورد عنایت خدا هستیم و براى ما همان انتساب نام ائمه کافى است، چیز دیگر نمى‏خواهیم. خدا هم بهشت را آماده کرده براى ما چهارتا قالتاق‏! بعد مى‏گوییم پس چرا ما مسلمانها اینقدر بدبخت و بیچاره‏ایم؟ جوابش را قرآن داده. ملتى که افسرش برود در اسرائیل تربیت ببیند و بعد برود در اوگاندا کودتا راه بیندازد آیا انتظار دارید روى سعادت ببیند؟! ذلِکَ‏ بِانَّ اللَّهَ لَمْ یَکُ مُغَیِّراً نِعْمَهً انْعَمَها عَلى‏ قَوْمٍ. همه اینها ریشه‏هایى دارد. ریشه‏هایى از فساد در میان ما مسلمین وجود دارد، اینها شاخه‏هایى است که از آن ریشه‏ها بیرون آمده. حالا کِى ما بیدار شویم، کِى متوجه بشویم، کى توبه کنیم به درگاه الهى و خودمان را اصلاح کنیم، و کى خودمان را تطبیق کنیم با آیات قرآن، نمى‏دانم. شاید همین مقدار توجهات و تنبهاتى که پیدا کرده‏ایم طلیعه‏اى است براى اینکه ان‏شاءاللَّه تعالى خودمان را اصلاح کنیم و مسلمان واقعى باشیم.»
خب کلام آقای دکتر رحیم پور ازغدی به این صورت است:
«آقای مطهری می گوید: مردم شیعه جزو قالتاق ترین مردم دنیا هستند. این ها تعابیر آقای مطهری است. می گوید:‌مردم ما، مردم شیعه جزو قالتاق ترین مردم دنیا هستند که ما تا حال دیده ایم. یعنی دروغ می گویند. ربا می خورند. گران می فروشند. کلاه هم رو بر می دارند. اهل نماز و روزه و خمس و زکات و اینا، با مسس و افسردگی و کسالت نفس و اینا، در عین حال مدعی ترین مردم. این جمله را غیر از مطهری جرأت ندارد [بگوید]. می گوید: یکی از قالتاق ترین، مدعی ترین مردمند، که فکر می کنند از همین الان کنار انبیاء‌ از همین الان در بهشت اند و در باره بقیه اظهار نظر می کنند. می گوید: این یکی از بیماری های مردم شیعه است و منشأش منبرهای ماست. ما یک دین و تشیع دیگری را به مردم آموزش می دیم. می گوید: این یک وسوسه شیطانی است، ما اینها را از خدا دور کردیم. از فرمان خدا. بهشون یاد دادیم لازم نیست به اوامر خدا عمل کنید. اسمت که شیعه است کافی است. کاری کردیم، جوری دین رو معرفی کردیم که مردم به این دلخوش کردند که ناممان بین دوستان علی بن ابی طالب است….»
قضاوت: واقعیت امر این است که هیچ کدام از این دو کلام اشتباه نیستند. ما باید از کلام ها و سخنان، گفتمان و فضا و موضوع بحث آن ها را درک کنیم و جملات را بر اساس آن بفهمیم و تفسیر کنیم نه اینکه یک تکه را که ممکن است جذاب تر و زننده تر و تندتر باشد را جدا کنیم و بعد به شخصی افترا بزنیم که به اسلام و شیعیان توهین کرده است. نه آقای رحیم پور اشتباه بیان کرده است و نه حضرت استاد. ببینید بحث بر سر چیست. بحث بر سر تفکری است که خود را جزء شیعیان می داند، اما همه گناهی از نوع اقتصادی و اجتماعی و فردی و… انجام می دهد و اعتقاد هم دارد که هرگز از اهل جهنم نیست و قطعا وارد بهشت می شود. امام زمان را هم فقط برای خود می داند و منتظر است که بیاید و نجاتش دهد. شهید مطهری به این افراد نقد دارد و می گوید «شیعه قالتاق» که در واقع یک تعبیر کنایی است به شیعه نماهایی که در لوای شیعه، تفکر متحجرانه ای را دنبال می کنند که گناه را برای خود مباح شمرده اند و بهشت را واجب و امام زمان را محکوم به نجاتشان می نمایند!!!
فلذا علت برداشت های ناصحیح و گاهی انتقادهای همراه با تحقیر و تندی و کوبنده، ناشی از عدم فهم افراد از فضایی است که در آن بحث می شود و گفتمان مباحث. لذا هیچ اشکالی در این کلام ها وجود ندارد؛ اما دشمنان که همواره سوء استفاده از کلام های مختلف می کنند، هم از کلام شهید مطهری و هم از کلام اخیر آقای رحیم پور، کلیپ هایی ساخته اند و بوسیله آن شیعه را متهم می کنند. که همین کارها منجر به این شد که آقای رحیم پور در نماز جمعه آبان 93 بیاید و مواضعش را صریحتر بیان کند که موجبات برداشت بد دشمنان اسلام، از بین برود و شفاف سازی کند.


::: پنج شنبه 93/9/6::: ساعت 8:4 عصر


شبهه ای برخی از روزنامه ها و نویسنده ها مطرح کرده اند که: «می توان از امام حسین ع ، این درس را گرفت که تا جایی که ممکن است باید مذاکره کرد و به سراغ گزینه نظامی نرفت که خونی ریخته نشود.»

این جمله، در نگاه اول بسیار زیبا و صحیح به نظر می رسد. اما می توان از آن برداشت هایی کرد که تبدیل شود به «کلمة حق یراد بها الباطل»!. البته اسناد و مدارک واقعه عاشورا و حرکت امام حسین و نهضت حسینی نشان دهنده این واقعیت است که امام قصد نداشت خونریزی و جنگ و درگیری صورت گیرد. از ابتدا امام به قصد جنگ نیامده بود به میدان. خب تا اینجا درست. همه هم صحه می گذارند. اما چند نکته خیلی مهم مغفول مانده که:

1- امام قصد دارد مردم را نسبت به حقوق مسلم آل محمد آگاه کند تا خودشان قیام به قسط کنند و رژیم فاسد را ساقط و رژیم اهل بیت را بر سر کار بیاورند و در راه این آگاه سازی، هر عامل را از سر راه بر می دارد، زیرا اعتقاد دارد مردم باید حقیقت را بدانند و سپس خود تصمیم بگیرند. (لیقوم الناس بالقسط)

2- امام در راه نهضت خود، هیچ باجی، ولو ذره ای به هیچ عنوان قبول نمی کند و برای خود ننگ می شمارد. هیچ امان نامه ای را قبول نمی کند که در مقابل بخواهد چیزی بگیرد. همه تحریم ها، ولو تحریم آب را به جان می خرد اما دست جلوی دشمن دراز نمی کند و اظهار فقر و نداری نمی کند. لذا پیام مهم امام حسین ع «عزت» است. «باج ندادن» است. «زیر بار ظلم نرفتن» است. چه در هنگام تحریم، چه جنگ و چه صلح.

3- دشمن امام، کفار حربی، مسیحیان یا یهودیان و صهیونیست ها نبودند. بلکه کسانی بودند که منتسب به اسلام بودند. افراد به ظاهر پایبند به ضوابط و موازین شرعی بودند. به نوعی درگیری درون قلمرو بلاد اسلامی شکل گرفته بود. طبیعی است که دستور قرآن را همه می دانند. «فاصلحوا بینهما». لذا امام بدیهی است که چون در صورت جنگ، از مسلمانان کشته خواهد شد، اصلا تمایل به جنگ نداشتند و سعی می کردند مساله -البته با حفظ عزت و انجام تکلیف- فیصله پیدا کند. پس مذاکره با طرف مقابل را جهت بیان منطق و خاتمه پیدا کردن درگیری، دعب خود ساخته بودند.

لذا حضرت، مذاکره را جهت مصلحت درون نظام اسلامی ترجیح می دادند و تازه آن هم به شرطی که: هیچ باجی به دشمن داده نشود، هیچ عزتی لطمه دار نشود، و آن طرف هم مجاب شود. اما اگر هر یک از این سه در این مذاکره درون گفتمانی، می خواست نقض شود- که همین طور هم شد- امام آماده مقابله با گزینه نظامی شدند و از خود و اهداف خود مسلحانه دفاع کردند. لذا ما می بینیم که: اگر یزیدیان دنبال مذاکره ای هم بودند، به نظر آنها می بایست با تحمیل بیعت، قبول ذلت و گرفتن باج از حضرت همراه می شد. بله. آنها به این نوع مذاکره راضی بودند و از خدایشان هم بود! اما امام چه گفت؟ انی لا اری الموت الا سعادة و لا حیاة مع الظالمین الا برما! / أَلَا وَإنَّ الدَّعِیَّ ابْنَ الدَّعِیِّ قَدْ رَکَزَ بَیْنَ اثْنَتَیْنِ: بَیْنَ السِّلَّه وَالذِّلَّه؛ وَهَیْهَاتَ مِنَّا الذِّلَّه. 

و این یعنی چه؟ یعنی بین مذاکره با ذلت و باج دهی، و گزینه نظامی، من هرگز زیر بار مذاکره با ذلت و تحمیل نخواهم رفت و آماده گزینه نظامی هستم. فیا سیوف خذینی!



::: پنج شنبه 93/8/8::: ساعت 11:28 عصر


یا تکفیری! صبرکْ صبرکْ


(ای تکفیری! صبر کن صبرکن)

(ما گور تو را خواهیم کَند)إنّا سوفَ نَحفِر قبرَک

لبیک یاعلی، یامرتضی

یا أحفادَ ثمود، یا جُرذانَ الیهود! إنّا سوفَ نعُود، للانتقام

(ای نوادگان ثمود، ای موش‌های یهود! ما برای انتقام بر می‌گردیم)

إن کنتُم داعشاً، فإنّا داعسٌ، سوف نَدعَسُکم، تحت الأقدام

(اگر شما داعش هستید ما نیز «داعس» (له کننده) هستیم و شما را زیر گام‌های خود له می‌کنیم)

إنّا فی المعرکة سَیفٌ مسلُول

(ما در میدان نبرد شمشیر عریانیم)

سَنَجْعلُکُم عَصْفاً مأکول

(و شما را مانند لقمه جویده شده خواهیم ساخت)

إنّ الموتَ یُصبِح قوتک

(قطعاً مرگ و نابودی، قوت و غذای تو می‌شود)

لکن قبلَه جیبْ تابوتَک

(اما پیش از آن، تابوتت را همراه بیاور)

 



::: چهارشنبه 93/8/7::: ساعت 3:33 عصر

<   <<   6   7   8   9   10   >>   >

>> بازدیدهای وبلاگ <<
بازدید امروز: 11
بازدید دیروز: 339
کل بازدید :291347
 
 > >>اوقات شرعی <<
 
>> درباره خودم<<

دانشجویی گمنام. بیایید مسلمانی کنیم: «هر چه هست از قامت ناساز بی اندام ماست/ ورنه تشریف تو بر بالای کس کوتاه نیست». طنز هم می نویسم اما: «طنز من هزل نیست، تعلیم است» از نظرات شما هم استفاده می کنم: «هرکه خواهد گو بیا و هرچه خواهد گو بگو/ کبر و ناز و حاجب و دربان بدین درگاه نیست»
 
>>فهرست موضوعی یادداشت ها<<<
طنز[31] . آمریکا[20] . ازدواج[18] . خانواده[14] . فرهنگ[14] . داعش[12] . بدحجابی[12] . حجاب[10] . روحانی[9] . جنایت[8] . تکفیری[7] . اسرائیل[7] . برهنگی[6] . تهاجم فرهنگی[6] . بی حجابی[6] . جنگ نرم[6] . ساپورت[6] . غرب[6] . مذاکره[6] . ماهواره[5] . سلفی[5] . سوریه[5] . شبهه[5] . اشتغال زنان[5] . اسلام[4] . اقتصاد[4] . ایران[4] . اشتغال[4] . بی عفتی[4] . تحریم[4] . توهین[4] . صهیونیسم[4] . شعر[4] . مستهجن[4] . قرآن[4] . گناه[3] . فطرت[3] . فیلم موهن[3] . لختی[3] . وحشی[3] . شوهر[3] . شیطان[3] . شهادت[3] . ظلم[3] . عجیب[3] . عراق[3] . زنان[3] . ذلت[3] . دعا[3] . تهدید[3] . تروریسم[3] . دفاع مقدس[3] . جمهوری اسلامی[3] . جنگ[3] . جک[3] . حماقت[3] . انتقاد[3] . انحراف[3] . انتخابات[3] . برجام[3] . بی غیرتی[3] . اسراف[3] . اخلاق[3] . ISIS[3] . وهابیت[3] . وعده[2] . وهابی[2] . یهود[2] . کار فرهنگی[2] . مالیات[2] . Daesh[2] . Wahhabi[2] . استخدام[2] . استکبار[2] . استکبار ستیزی[2] . اروپا[2] . اربعین[2] . terror[2] . takfiri[2] . اختلاس[2] . انصاف[2] . اسلام هراسی[2] . امام حسین[2] . حامد زمانی[2] . حقوق بشر[2] . جنگ تحمیلی[2] . دروغ[2] . دزدی[2] . داستان[2] . خاطره[2] . خواب[2] . خدا[2] . پیروزی[2] . تجاوز[2] . تروریست[2] . بی حیایی[2] . پول[2] . تقوا[2] . تهمت[2] . تکان دهنده[2] . جرم[2] . دشمن اصلی[2] . رسانه[2] . رهبری[2] . روسپی[2] . سربازی[2] . سیاست[2] . زن[2] . سوال[2] . سیاسی[2] . شلوار[2] . صهیونیست[2] . عربستان[2] . غزه[2] . شبیخون فرهنگی[2] . شیعه[2] . شکست[2] . شهید مطهری[2] . شغل[2] . ورزش[2] . هسته ای[2] . نهی از منکر[2] . کاریکاتور[2] . مصرف گرایی[2] . مداحی[2] . گروهک تروریستی داعش[2] . مرگ بر آمریکا[2] . فلسطین[2] . قیامت[2] . قالتاق[2] . قالیباف . قبح شکنی . قبر . قتل . قدرت . قسمت . قطعنامه . قفل . قهرمان . گدا . گرانی . گرسنه . گرگ . گروهک تروریستی النصره . گناه کبیره . گنهکاران . گوسفند . گوگل کروم . لباس نامرئی . فلسفه . فیس بوک . فیسبوک . فیلم جنایات . قاتل . قاسم سلیمانی . فقه . فقیر . غربال . غربی ها . غریب . فرهنگ برهنگی . فرهنگ غلط . فرهنگ وبگردی . فروتنی . فریب . فساد . مرگ ناگهانی . مزدور . مسابقه . مسافر . گریه . گفتمان . مذهبی . مرد . مستکبرین . مسخره . مسلمان . مسلمانی . مسیحیان . مسکن . مشاجره . مشروعیت . مشکل . مشکل جامعه . مصاحبه . مدارا . مدافعان حرم . مدرنیته . مبارزه . مجلس خبرگان . مجوزها . محکومیت جنایات در جهان اسلام . مد . لطیفه . لعنت . لیبرال . مادر . مادی گرایی . مارقین . مال . مضحک . مطهری . معراج السعادة . معنی . مغالطه . مقبولیت . مقدسات . مقصر . ملوک الطوایفی . ملیت . ملک عبدالله . من زئوس هستم . مناظره . مناظره اول . منافق . منطق رأی . مهدوی کنی . مهریه کم . موسوی . موش . موش کثیف . میثم مطیعی . میرسلیم . میش . ناامیدی . نابودی اسرائیل . ناگفته ها . ناموس . ناکولا باسلی ناکولا . نتایج . نجس . نرم افزار اندروید سلام . نسل کشی . نظارت . نظام . نظام دوحزبی . نفقه . نفوذ . نقد . نقض غرض . نگاه حرام . نماز . نمایش ضعف . کاغذبازی . کافر . کالج حقوق . کامنت . کانال تلگرام . کاندید . کدخدا . کشتار . کشور . کلام بزرگان . کلاهبرداری . کلاهک اتمی آمریکا . کلیپ . کلیپ تصویری . کم فروشی . کمال . کماندو . کنیز . کودک . کوروش . کید ظالمان . نواب صفوی . نوجوان . نیرنگ . نکات مهم . هاروارد . هدف زندگی . هرزه گویی . هلاکت تروریست ها . همسرخواهی . هیلاری کلینتون . وابستگی . واتساپ . وبلاگ نویس . ورزش بانوان . وزیر امور خارجه . وطن پرستی . شلاق . شعر داعش . شوخی . شوهرخواهی . شکل عجیب دارت . شکنجه . صلح . شیعه لندنی . شیطان بزرگ . شبکه اجتماعی ایرانی . شبکه اجتماعی سلام . شبکه های اجتماعی . شجاعت . شراب خواری . شرایط رهبری . شعار سال 1396 . شهر هرت . شهوت . شهید . شهید آوینی .
 
 
>>لوگوی دوستان<<
 
 
>>اشتراک در خبرنامه<<
 
 
>>طراح قالب<<